من و تو باهم و تنهای همیم دس به دس همره و بر جای همیم
من وتو با نفس خسته ی خود خسته از این دل پا بسته ی خود
من و تو شعر و نقابیم واسه هم مثل این سایه خرابیم واسه هم
ای عجب خانه ی ویرانه ی خود صاحب و ساکن بیگانه ی خود
+
نوشته شده در سه شنبه 21 آذر1385ساعت 10:31 قبل از ظهر توسط افسانه
|