افسانه

جسدم می خندد...

sobheyalda — Mon, 25 May 2009 11:18:07 GMT

و سر انجام سکوت

سر دیوار زمان

پر خود را بکشید

مرغ حق بود که می گفت به من

پای در بستر خاموش زمین

ته ارابه ی متروک زمان

جسدم می خندد...

و خیالی که چو تصویر گذشت

آه

در آینه جز صورت من هیچ نبود

چن نگاهی خاموش

چشم من پشت سر ثانیه ها می گرید

و سر انجام سکوت

چشم دگر.

sobheyalda — Tue, 19 May 2009 08:25:06 GMT

بر نمی تابم اگر خار کنی خار شوم

زیر پاله شوم و باز به تکرار شوم

ثمری نیست ندارد اگر این کار کنی

به چه فهمی به چه جرمی دل ما خار کنی

به کدامین هنر بی هنرت ناز کنی

تو شبیخون بزنی بر خود و پرواز کنی

نه دگر هیچ نبینی اثر از من همه جا

نه دگر من شوم آن من که شده خار شما

برو آنجا که گدایی تو را پاس نهند

صورت و سیرت خود را بدهی خاص دهند

به تو از صورت و از چشم دگر می نگرند

برو آنجا که تو را پای به سر می نخرند

تو که هستی که مرا برده ی خود پنداری

تو خود از پستی خود پست ترین پنداری

فقر فرهنگ در این شهر تو موجی ست عجیب

همه در سیر صعود اند و تو در سیر نشیب.

بن بست

sobheyalda — Fri, 17 Apr 2009 19:34:39 GMT

گفتني ها گفته ام با چشم هاي مست تو

در خيالات خودم من بودم و آن دست تو

مي گرفتي دست من را مي نوشتي عشق من

مي زدي خط دفترم را من در اين بن بست تو

طرح اول طرح آخر صفحه ي ناب دو چشم

جست و جو مي کردمت در صفحه ي پيوست تو

مي نوشتم مي سرودم تا ابد تا روز مرگ

هستي من هست اگر از هستي و از هست تو

بارها در خود شکستم تا بگويم بر تو من

اين منم عاشق ترين ديوانه ي يکدست تو.

شعله

sobheyalda — Tue, 03 Feb 2009 10:52:56 GMT

من قسم خورده ی عشقم که بجوشد در من

تا ابد شعله ی بودن عطش بیتابی

بدهم بر همه عالم قدحی از این جام

به شعور بشری در سفری مهتابی.

یار کهن.

sobheyalda — Wed, 26 Nov 2008 19:04:08 GMT

در خیالات خودم با تو سخن می گویم

با تو ای روح غزل رو به تو من می گویم

که تو تصویر ز مهتابی و نوری دل من

ماه مجلس شده ای دیده و تن می گویم

در هوای رخ خود وعده ی دیدار بده

از ره دور تو را موج موج عدن می گویم

هر چه از خویش فراتر بروم باز تو را

در دل نازک خود کوه شکن می گویم

در شگفتم که چو آهو بگریزی از من

بس که بی تاب توام صید فکن می گویم

هر نفس سوختم اندر پی تو تا برسم

در دلم نام تو را یار کهن می گویم.

توبه.

sobheyalda — Tue, 23 Sep 2008 13:47:18 GMT

خدایا توبه کردم از تو یا رب

مرا می بخشی ای آرام جانم

خدایا من گنه کارم گنه کار

مرا از خود مران ای مهربانم

بگو بخشیده ام ای بنده ی من

که بی لطف تو یا رب بی نشانم.

تمدن.

sobheyalda — Wed, 27 Aug 2008 09:54:25 GMT

اعراب(e'rabe)تمدن متمدن گردید

آنگاه درون خود تمدن دیدم

گفتم که منم تمدن انسانی

شورش بنمودیم و تحسن دیدم

یک سو همه آدم همه انسان پرور

در سوی دگر خون و تعفن دیدم

پستم چو انسانم

sobheyalda — Sun, 24 Aug 2008 18:40:16 GMT

من از انسان نمی ترسم که من انسانی حیوانم

خروشانت کند شاید ولی من آدم نانم

جسارت بر شما گردید عجب گستاخ بودم من

نه کوهم من نه من دریا که من پستم چو انسانم.

خبر.

sobheyalda — Sun, 17 Aug 2008 16:51:11 GMT

این پرده عیان است که ما شاهد غیبیم

غایب نشوی روز به روز از نظر ما

بگذر،از اینجا و از آنجا که تو خواهی

هرگاه تو خواهی بگذر از گذر ما

خواهی نظری کن که کسی چشم به راه است

دستی بکش بر سر پر دردسر ما

محتاج تو هستیم و اگر لطف نمایی

منت بنهی آیی ای تاج سر ما

مشتاق تو بنشسته و خاموش تر این بار

شاید که بیایی، نماند اثر ما

گفتند که این جمعه و آن جمعه بیاید

گفتیم و بگویند:که این است خبر ما.

هالو

sobheyalda — Fri, 15 Aug 2008 14:14:54 GMT

با نقشه ی قبلی هنرمندانه

دنبال نمودم که ببینم او را

در حین رسیدن به سر آن کوچه

گم گشت ندیدم دگر آن یارو را

شایان به ذکر است در آن هنگامه

آنگونه شتابی گرفت ترسو را

من نیز چنان این ور و آن ور رفتم

اما ندیدم به ره آن نیکو را

آنگونه که ابهام بماند ما را

چون شیرم و دنبال کنم آهو را

با رنج و عذاب،هنری هفتگانه

جنبیدم و گشتم پی او هر سو را

فریاد کشم چگونه می نالم من

آهی بکش ز دام فرصت جو را

کابوس ببینم که دگر هر حالت

خود نیز بگویم عجبا هالو را.